logo
kkz p1 r1 j1 k1 LO1
moodle kkz tp2 tr2 j2 LO3
logo75

PolishEnglishGermanKazakhUkrainianRussian

230. ROCZNICA UCHWALENIA KONSTYTUCJI 3 MAJA

O, je­śli ko­chasz, je­śli chcesz
Żyć pod tym da­chem, chleb jeść zbóż,
Ser­cem oj­czy­stych pro­gów strzeż,
Ser­ce w oj­czy­stych ścia­nach złóż!…

M. Konopnicka „Pieśń o domu”

 

Drodzy Uczniowie!

Zbliża się 230 rocznica uchwalenia Konstytucji 3 maja. Ustawa Rządowa, znana dziś jako Konstytucja 3 Maja, została uchwalona w 1791 roku przez Sejm Czteroletni w celu reformy niewydolnego polskiego ustroju politycznego. Była pierwszą w Europie i drugą na świecie, niezwykle postępową konstytucją. Celebrując rocznicę uchwalenia dokumentu, polecamy animację objaśniającą słynny obraz Jana Matejki pt.: „Konstytucja 3 maja 1791 roku”, zachęcamy do wspólnego śpiewania, a także sprawdzenia swojej wiedzy na temat konstytucji.

 

 

 

Głównymi autorami Konstytucji 3 Maja byli: król Stanisław August Poniatowski, Hugo Kołłątaj, Ignacy Potocki i Stanisław Małachowski. Uchwalony dokument odznaczał się w tamtym czasie niezwykłą nowoczesnością. Nie tylko określał zasady rządzenia w państwie, ale również gwarantował każdemu mieszkańcowi Polski wolność słowa i wiary. Był też dowodem na to, że Polacy potrafią znaleźć siły na wydobycie kraju z upadku. Dzieło Sejmu Wielkiego pozostało na zawsze symbolem odrodzenia, ostatniej próby, mądrości Polaków.

  

Wisława Szymborska, „Gawęda o miłości do ziemi ojczystej”

Bez tej miłości można żyć,
mieć serce suche jak orzeszek,
malutki los naparstkiem pić
z dala od zgryzot i pocieszeń,
na własną miarę znać nadzieję,
w mroku kryjówkę sobie uwić,
o blasku próchna mówić „dnieje”,
o blasku słońca nic nie mówić.

Jakiej miłości brakło im,
że są jak okno wypalone,
rozbite szkło, rozwiany dym,
jak drzewo z nagła powalone,
które za płytko wrosło w ziemię,
któremu wyrwał wiatr korzenie
i jeszcze żyje cząstkę czasu,
ale już traci swe zielenie
i już nie szumi w chórze lasu?

Ziemio ojczysta, ziemio jasna,
nie będę powalonym drzewem.
Codziennie mocniej w ciebie wrastam
radością, smutkiem, dumą, gniewem.
Nie będę jak zerwana nić.
Odrzucam pusto brzmiące słowa.
Można nie kochać cię – i żyć,
ale nie można owocować.

 

Niech ta lekcja historii będzie dla Was świadectwem narodowej tradycji i pamięci o przeszłości, niech będzie światłem wolności, którego nigdy nie pozwolimy zagasić!

 

 

Comments are closed.
Ważne linki
Kategorie